الدرر المناضد فی شرح القصائد

● الدرر المناضد فی شرح القصائد / ادبیات / فارسی dorar-ol manāzed fī š.-el qasā’ed بخشایشی تبریزی، حسین بن محمد، ق14 قمری baxšāyešī tabrīzī, hoseyn ebn-e mohammad (- 20c) تاریخ تألیف: 1361ق شرحی است نیکو به زبان فارسی بر 66 بیتی که مرحوم والد مؤلف مولی محمد بخشایشی در توسل به امام عصر حضرت مهدی (عج) و تنصیص بر آن بزرگوار سروده بود، و مؤلف ما چهار بیت بر آن افزوده به یمن عدد 70 تا هفتاد بیت گردد. شارح نقل می‌کند که سال 1360 پس از زیارت امام رضا (ع) به تبریز بر می‌گردد و اوضاع مدرسه طالبیه را در هم می‌بیند. طلاب هر یک به سویی گریخته‌اند و حجره او نیز غارت شده است. به‌ناچار به روستایش رفته ماه رمضان را به وعظ و تبلیغ می‌پردازد. درباره تشویش احوال از عمویش میرزا علی واعظ راه‌حلی می‌طلبد و او پیشنهاد می‌کند که شرح ابیات پدرت را بنویس. لذا با مراجعه به منابعی که در مقدمه نام برده شرح نیکویی بر قصیده می‌نگارد و آن را در سال 1361ق موافق با نام کتاب (الدرر المناضد) پایان می‌برد. مؤلف شرح حال پدرش را نیز در خاتمه افزوده. پدرش مولی محمد مولدش تبریز، بوده با پدر و مادر به قریه بخشایش کوچ داده شده و آنجا توطن نموده سپس به قصبه اهر کوچ می‌کند و هنگامی که شارح ما نه ساله بوده شب 22 ربیع الاول 1341 پدر فوت می‌کند و جنازه‌اش به قم منتقل می‌شود. شاعر اهری متخلص به طوطی ماده تاریخ وفاتش را سروده: بسال وفاتش چنین گفت طوطی ×× ریاض نعم بوده کام محمد.