درر كنز الحكما

● درر كنز الحكما / طب / عربی durar-u kanz-il ḥukamā طبیب، مسعود بن حسین، ق 10 قمری tabīb, mas‘ūd ebn-e hoseyn (- 16c) کتابی است در بیان ادویه مفرده و مرکبه‌ای که تمامی امراض با آن معالجه گردد. مؤلف، گزیده‌ای از کتاب «کنز الحکما» استخراج شده از «تذکرة السويدی» ابن طرجان ابراهیم بن محمد (- 620ق) را انتخاب کرده و آن را به همراه مطالبی استنباط شده از دیگر کتب طبی در دو «مقدمه» و سی «باب» نگاشته است: مقدمه اول- در بیان برخی از اوصاف ضروری اطبا؛ مقدمه دوم- در بیان برخی از اموری که دانستن آن در تشخیص امراض ضروری باشد؛ ابواب: 1. امراض الرأس؛ 2. امراض العین؛ 3. امراض الاذن؛ 4. امراض الانف؛ 5. امراض الشفه و الفم؛ 6. امراض اللثة و الاسنان؛ 7. امراض اللسان؛ 8. امراض الحلق؛ 9. امراض الرية و الصدر؛ 10. امراض القلب؛ 11. امراض الثدى؛ 12. امراض المرى و المعده؛ 13. امراض الكبد و الطحال؛ 14. امراض الامعاء و انواع الاسهال؛ 15. امراض الكلية؛ 16. امراض المثانة؛ 17. امراض المقعد؛ 18. امراض الانثيين و القضيب؛ 19. امراض الرحم؛ 20. امراض ظاهرة و طرفية الاعضاء؛ 21. الاورام؛ 22. الامراض العارضة فی سطح الوجه؛ 23. امراض الاظفار؛ 24. احوال الشعر؛ 25. الجراحات؛ 26. الحميات؛ 27. القطه و الفریه و الكسر و الخلع؛ 28. السموم و نهش الحيوانات؛ 29. بعض الخواص و الفوائد المتفرقة؛ 30. مقادیر الشربات من الادوية المفردة و مضارها و ابدالها. آغاز: نحمدک یا ذاالجلال و الکمال و الکرم و الاکرام و نستعین ببدایع حکمتک ... و بعد يقول العبد الفقير ... هذه اوراق مشتملة على ذكر ادوية مفردة و مركبة يعالج بهما الامراض من الرأس الى القدم ... انجام: حرف الغين غاریقون ... غبیر ابدلها سویق النبق و سویق الرغرور. و الله اعلم بالصواب