درر الفوائد

● درر الفوائد / اصول فقه / عربی durar-ul fawā'id حائری، عبدالکریم، 1272؟ - 1355 قمری hā'erī, ‘abd-ol-karīm (1856 - 1936) کتابی است در اصول فقه مشتمل بر اکثر مسائل این علم و فقط مبحث اجتهاد و تقلید را ندارد و در حقیقت این کتاب تقریرات بحث استادش سید محمد فشارکی (-1316ق) می باشد. مباحث الفاظ را بدون تعرض زائد اقوال علمای این فن در چندین «مقدمه» و چند «مقصد» گرد آوده و در آن از شیخ انصاری با عنوان «شیخنا المرتضی» و از پدرش به عنوان «والدی المصنف» و از آخوند خراسانی با عنوان «قال شیخنا الاستاد فی الکفایة» و از میرزای شیرازی با عنوان «سید اساتیدنا المیرزا الشیرازی» یاد می کند. این عناوین در کتاب دیده می شود: مقصد 1. فيما يتعلق بالاوامر؛ مقصد 2. مقدمة الواجب؛ مقصد 3. هل الامر بالشيء يقتضی النهی عن ضده الخاص أم لا؟؛ مقصد 4. جواز اجتماع الامر و النهی؛ مقصد 5. هل النهى عن الشيء يقتضی فساده أم لا. آغاز: بسمله، حمدله اما بعد فاعلم ان علم الاصول هو العلم بالقواعد الممهدة لكشف حال الاحكام الواقعية المتعلقية ... [دنا 1151/4؛ الذریعه 118/8؛ مشار عربی 351]