درر البحور و قلائد النحور فی امتداح الملک المنصور

● درر البحور و قلائد النحور فی امتداح الملک المنصور = درر البحور فی مدایح الملک المنصور / شعر / عربی durar-ul buḥūr wa qalā’id-un nuḥūr fī imtidāḥ-il malik-il manṣūr = durar-ul buḥūr fī madāyiḥ-il malik-il manṣūr صفی الدین حلی، عبدالعزیز بن سرایا، 677 - 750 قمری ṣafī-yod-dīn-e hellī, ‘abd-ol-‘azīz ebn-e sarāyā (1279 - 1350) منظومه‌ای مشتمل بر 29 قصیده به تعداد حروف تهجی و به لحاظ آن‌که ابیات هر قصیده با یکی از حروف تهجی شروع و به همان حرف ختم می‌شود. جمیع قافیه‌ها در کتاب موجود است. قصائد کتاب در مدح سلطان ناصر الدین ابو الفتح ارتق (- 636ق) بوده که پس از قتل وزیر خود به سال 601 ملقب به منصور گردید و جد اعلی ایشان سلطان ارتق از امرای سلطان ملکشاه سلجوقی بوده است. به گفته الذریعه (120/8) قصائد کتاب در 90 روز سروده شده. آغاز: بسمله، الحمدلله الذی اطلع نجوم المعانى المضية في آفاق ... ابت الوصال مخافة الرقباء ×× و اتتک تحت مدارع الظلماء / اصفتک من بعد الصدود ممده ×× و كذا الدواء يكون بعد الداء انجام: یا نع العود صاحب الجود ×× حتف العدو فتح الولی چاپ: نخستین بار در 1283ق در چاپخانه مصطفی افندی چاپ شده و حداقل چهار چاپ دارد [الذريعة 120/8؛ معجم سرکیس 789/1؛ مشار عربی 353: نشانی 4 چ؛ ريحانة الادب 462/3؛ شذرات الذهب 174/6؛ الدرر الكامنة 129/3؛ كشف الظنون، حاجی خلیفه 746/1؛ لغت نامه دهخدا 41/3؛ دنا 1143/4 (20 نسخه)]