درج المراد

● درج المراد / تجوید، عربی durj-ul murād شریفی حائری، علی، ق 10 قمری šarīfī hā'erī, ‘alī (- 16c) تاریخ تألیف: 1001ق مؤلف از فضلای امامیه است. ترجمه‌اش دیده نشد. الذریعه (ج3 ص 370) کتابی به نام «تجوید القرآن» از مؤلف این کتاب ضبط کرده، ولی از مشخصات کتاب چیزی یاد نکرده است. تنها آورده است که تاریخ تحریرش رجب 1001 است. از این رو مؤلف این کتاب از مردمان قرن دهم به ماقبل خواهد بود. در دیباچه اسلوب کتاب چنین ذکر شده: «اما بعد فیذکر العبد المذنب المحتاج الى الله الغنى» تا آنجا که گفته: «اصول قرائة عاصم و فروعها و ما يناسبها من روایتی بکر و حفص فی ضمن مقدمة و مقاصد و خاتمة على زعم اتباع نهج حرز الشيخ الشاطبی». کتاب مرتب است بر مقدمه و سه مقصد و خاتمه: المقدمة ففيها مباحث (پنج مبحث در فضیلت قرآن، وجوب نقل قرائت از قرآء، اسامی قراء و تنبیه آداب سه‌گانه قرائت با تلاوت، استعاذه، بسمله)؛ مقصد 1. بیان مخارج الحروف و صفاتها و ما يناسبها و فيه فصول (پنج فصل)؛ 2. بیان الاصول و ما یناسبها (چهارده فصل)؛ 3. بیان الفروش؛ الخاتمه فی بیان التکبیر و ما يناسبه و فیها مباحث (هفت مبحث). (مهدی ولائی) آغاز: الحمدلله عاصم الانسان من العدل و الطغيان بنزول الفرقان، و معلم آدم ببيان البيان و التبيان طرق تلاوة القرآن ... اما بعد فیذکر العبد المذنب المحتاج الى الله الغنی ... سيف الدين على الشريفي الحايری موطناً و الترشیزی مولداً اصول قرائة عاصم و فروشها و ما يناسبها ... فی ضمن مقدمة و مقاصد و خاتمة، على زعم اتباع نهج الشاطبى. و سمی بدرج المراد. اما المقدمة ففيها مباحث الاول في فضيلة القرآن ...