آداب السلوک

● آداب السلوک/عرفان و تصوف / عربی ādāb-os solūk شبر، عبدالله بن محمد رضا، 1188؟ - 1242 ق šobbar, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad rezā (1774?-1826) تألیف: 15 جمادی الاول 1124 نام رساله و مؤلف در آغاز و پایان نیامده. محدث نوری علیه الرحمه در کتاب «دارالسلام» (ص 277) مؤلفات سید عبدالله شبر را به تفصیل ذکر نموده و نامی از این رساله نبرده است و در «روضات الجنات» که به اجمال ترجمه وی را آورده ذکری از این رساله نیست لیکن به قرینه ارجاع برخی مطالب این کتاب به کتابهای دیگرش از جمله «انیس الذاکرین» و «نزهة العابدين» و «روضة العارفين»، مؤلف شناخته شده است. در دیباچه آورده است که برخی پنداشته‌اند که راه به خداوند متعال تنها از راه مکاشفه و تحمل رنج ریاضت‌های مخترعه و خواندن اذکار و اوراد مبتدعه است با اعراض از آداب شریعت و برخی گمان کرده‌اند که راه به سوی حق تعالی تنها در اداء جمله اعمال ظاهری است هر چند دارای ملکات سوء و آلوده و گرفتار آفات قلبی (چون حقد و حسد و عجب و ریاء) باشد لذا به اصرار برخی از اخیار به نگارش این رساله پرداختم که راه نجات از نقمت و عقاب خداوند و رسیدن برضوان را چنانچه بین خود و خدا می‌دانم نشان دهم. مؤلف عقاید حقه و طاعات و معاصی جوارحی و جوانحی و آداب و وظائف و اعمال را طبق نصوص شریعت به اختصار در 20 «فصل» بیان نموده است: فصل اول، اعلم ان الحق الحقیق بالاتباع و التصدیق ان وجود الصانع و توحیده امر فطری؛ ... فصل آخر، ثم اذا اصفرت الشمس فتجهدان تعود ... آغاز: حمدله. صلاة اما بعد، فقد حثنی بعضی العارفين المحصلين من الاخبار المقدسين مرة بعد اخرى ... على بيان طريق السلوك الى الله تعالى الذى يحصل به النجاة في الآخرة و الاولى. انجام: كل آفة و بلية و ان مات فی ذلک الیوم مات شهیداً. هذا ما اقتضاه الحال فی هذه الرسالة على العجالة. و الحمدلله اولاً و آخراً و ظاهراً...