داستان زنبیل باف

● داستان زنبیل باف / شعر، داستان / فارسی dāstān-e zanbīl-bāf از ناشناسی که نام خود را در منظومه نیاورده است. مثنوی است در 118 بیت، داستان جوان زیبای زنبیل‌باف تنگدستی، که با از دست دادن سرمایه خود، از دام زن هوسباز می‌گریزد و دست تهی به خانه برمی‌گردد و در برابر زاری فرزندان، خداوند نان فرزندانش را از «تنور» بدون خمیر تأمین می‌کند.