خیر الامور

● خیر الامور / اخلاق / فارسی xayr-ol omūr زنجانی، احمد بن عنایت الله، 1308 - 1393 قمری zanjānī, ahmad ebn-e ‘enāyat-ol-lāh (1891 - 1973) تاریخ تألیف: 1344ق در این رساله از برخی افراط و تفریط‌هایی که از جانب برخی کوتاه‌فکران از یک سو و گروی فرنگی‌مآب از سوی دیگر در آن دوره نسبت به حقایق اسلامی انجام می‌گرفته است انتقاد شده و راه راست عاقلانه که راهی میانه و از این هر دو آفت بر کنار و به دور است پیشنهاد گردیده است. از این رساله به درستی برمی‌آید که مؤلف بیدار دل با شرایط و مقتضیات دنیای نو آشنا بوده و اوضاع محیط را با نظری دوراندیش‌تر می‌نگریسته است. آغاز: بسمله. حمدله. اما بعد چون غالب مسلمین بین قدیمی مفرط و جدیدی مفرط شاهراه اعتدال را گم کرده، از حقیقت اسلام دور افتاده‌اند که روح اسلام و مقنن اسلام از هر دو اینها الیم و مکدر است. بهر چه از دوست دور افتی چه کفر آن حرف چه ایمان ×× بهر چه از راه وامانی چه زشت آن نقش چه زیبا. نظرا الی ان الدعوة الی خیر الامور خیر الامور این بنده ناچیز با قلت ادراک و تمییز رساله‌ای مبنی بر ارائه اوسط طرق ترتیب داد که در خط اعتدال جهت اصلاحی بین دو فرقه از برادران که غالبا خالی از تطارد و مباغضت نمی شوند بشود ... انجام: خداوند ما را در صراط مستقیم حسنه بین سیئتین مستقیم بدارد. در خاتمه مزاحمت خود را با این مصراع: بهر گوشی می‌زنی دف گوش کو، خاتمه داده اوراق خود را بر چیدم. چاپ: در میراث اسلامی ایران، دفتر ششم، به کوشش رسول جعفریان