خل النجس و حکمه (رسالة فی)

● خل النجس و حکمه (رسالة فی) / فقه / عربی xal-un najis wa ḥukm-u-hu (r.-un fī) تبریزی، زین العابدین، ق 10 قمری tabrīzī, zeyn-ol-ʿābedīn (- 16c) جوابی است به این سؤال شاه طهماسب صفوی: «هرگاه مقداری سرکه نجس در دیگی بریزیم و ظرفی خالی مثل طاس یا پیاله بر سر آن سرکه بگذاریم و بعد از آن سر دیگ را محکم بگیریم به حیثیتی که هیچ فرجه نماند و بعد از آن آتش در زیر دیگ برافروزیم و بعد از زمانی سر دیگ را بگشائیم ببینیم که در آن ظرف خالی که بر سر آن سرکه گذاشتیم آبی هست که طعم سرکه دارد و بسا باشد که او را عرق سرکه گویند آیا این پاک است یا نجس؟ مولانا زین العابدین پس از بررسی استدلالی این مسأله حکم به طهارت آن داده است.