خلاصة المناقب

● خلاصة المناقب / عرفان و تصوف / فارسی xulāṣat-ul manāqib بدخشی، نورالدین جعفر، ق8 قمری badaxšī, nor-od-dīn ja‘far (- 14c) تاریخ تألیف: اواخر صفر 787ق؛ محل تألیف: ختلان (خانقاه اعظم) در احوال و مناقب میر سید علی همدانی (713-786ق) است. در دیباچه چنان از مراد خود همدانی سخن می‌گوید که در تاریخ 787ق زنده بوده است و درپایان ضمن شرح درگذشت او می‌گوید: «چو شد از گاه احمد خاتم دین ×× زحجرت هفتصد و هشت و ثمانین»، که مرگ همدانی را 788 می‌داند. نخست نسب نامه و سپس زنجیره طریقت اوست. آن گاه احوال وی با سربندهای «نقلست» آمیخته به نظم. (احمد منزوی) آغاز: ثنا و ستایش نامتناهی بر حضرت آن پادشاهی که برای حب سرمدی به قدرت ... (2 صفحه بعد) ذکر افتتاح الکتاب به عون الوهاب. ای دوست بدانکه افتتاح این خلاصة المناقب ... چاپ: با مستورات یا منقبة الجواهر در نولشکور چاپ شده است؛ اسلام آباد، مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، تصحیح سیده اشرف ظفر 1374 ش 353 ص. [برلین 6(8) بادلیان 1264؛ استوری 946/1؛ نسخه‌های منزوی 1034 و 1139؛ پایان‌نامه محمد ریاض خان در سرگذشت سید علی همدانی ش 198 ص 20؛ پایان نامه ممتاز یکم چودهری درباره آثار عرفانی فارسی در پاکستان ش 193 ج 1 ص 231؛ دنا 975/4؛ فهرستواره منزوی 2126/3-2127]