الاحجار الشداد و السيوف الحداد في ابطال جواهر الافراد

● الاحجار الشداد و السيوف الحداد في ابطال جواهر الافراد / فلسفه / عربی al-aḥjār-uš šaddād wa-s suyūf-ul ḥaddād fī ibṭāl-i jawāhir-il afrād فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006 - 1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598 - 1680) وی نخست 23 «حجت قاطع» بر نفی جزء لایتجزی و سپس هفت شبهه - که از طرف قائلان به جز لایتجزی ایراد شده و یا ایراد توان کرد - یاد می‌کند و پس از هر شبهه پاسخ آن را به تفصیل با عنوان «ازاله» می‌آورد. این رساله گواه تعمق فیض در مسائل ریاضی نیز هست. او در ازاله شبهه زاویه تماس (یکی ازادله جوهر فرد) می‌گوید: «کذا افاد بعض فضلاء عصرنا». فیض ظاهراً این رساله را در اوایل جوانی نوشته است. آغاز: الحمد لمن توحد بالفردانية و الصلاة علی خير من شهد له بالوحدانية و سائر مقربی حضرته الصمدانية.. و بعد فهذا احجار صلاب شداد كاسرة لما ارتكز فى افهام طائفة من الغاغه من الجواهر الافراد.. احتوت علی ثلثة و عشرين حجة قاطعات و سبعة شبهات مزلات.. فصل فی الحجج القواطع حجة: كل جوهر يناله الحس و له وضع و اشاره. انجام: فتصير أعظم من القطر مع أنها أصغر منه بدون أن يصير في الاصول الى شيء من حدود الحركة مساوية له. هذا ما اردنا ذكره فى هذه الرسالة و الحمد لواهب العقل.. [الذریعه 1: 350؛ فهرست مصنفات فیض (نسخه شماره 6262/2)]