خسرو و شیرین

● خسرو و شیرین / شعر / فارسی xosro va šīrīn وفائی، ق 13 قمری vafā’ī (- 19c) شاعر بخشی از این مثنوی را مدت ها قبل سروده بوده و در اثنای آن وقفه‌ای رخ داده و پس از مدتی باقی آن را سرده است چنانکه می‌گوید: شبی هنگام دی افسرده بودم ×× ز دلتنگی بسی پژمرده بودم / رموز قصه شیرین و خسرو ×× بخواندم داستان‌های نو از نو / حکایاتش ز بس شیرین نمودی ×× ز هر شرحش گره از دل گشودی / به توفیق جهان آرام ایام ×× رسانم این حکایت را به انجام.