خسرو و شیرین

● خسرو و شیرین / شعر / فارسی xosro va šīrīn جرعه تبریزی، ابوالفتح، ق13 قمری jor‘e-ye tabrīzī, ab-ol-fath (- 19c) نسخه در دست در برگیرنده حدود 2400 بیت است با این عناوین: معراج خاتم الانبیاء، مراتب عشق جسمانی و مجازی، ظهور عشق که از عالم تجرد خاست، تفریح کردن زلیخا پیش دایه و یاری طلبیدن، مأمور فرمودن زلیخا معماران را در طرح اندازی کاخ هفت منظر. آغاز داستان: شهنشاه عجم آزاده خسرو ×× که رفتی بر مرادش چرخ کجرو / آگاهی یافتن خسرو از طلوع کوکبه حسن شیرین و عاشق شدن غایبانه بر او، ناچار شدن پرویز در استکشاف راز خود و چاره جستن از شاپور، سفر گزیدن شاپور به طلبکاری شیرین، باز نمودن شاپور صورت خسرو در منزلگاه شیرین، گزارش آوردن شیرین به جانب تصویر پرویز و استکشاف حال او. مجلس آراستن شیرین و طلب نمودن شاپور به دعوت خاص، پاسخ گزاردن شاپور مر شیرین را در مجلس. (احمد منزوی) آغاز: خداوندا عنایت کن زبانی ×× که پردازد بمعنی داستانی / زبانی عنصرش از عشق و مستی ×× ز هر وصفی بذوقش چیره دستی [الذریعه (1) 193/9 «دیوان جرعه» همانجا 165/19 «مثنوی خسرو و شیرین»؛ خیامپور 209/1]