خسرو و شیرین

● خسرو و شیرین / شعر / فارسی xosrow va šīrīn سنجر کاشانی، محمد هاشم بن حیدر، 980-1021قمری sanjar-e kāšānī, mohammad hāšem ebn-e heydar (1573 - 1613) نزدیکِ ششصد بیت، مثنوی در بحر هزج با عنوان‌های: فی التوحید، معراج رسالت پناه، فی المنقبة، نصیحت کردن مهین بانو شیرین را، رفتن خسرو عقب شیرین، تعریف صبح، رفتن شیرین به باغ. با عنوان «فرهاد و شیرین» نیز یاد شده است. آغاز: الهی سینه ای درد آشنا ده ×× غم از هر دل که بستانی بما ده / دلی خواهم تجلی را سزاوار ×× نه چون موسی که نارد تاب دیدار [الذریعه 472/9؛ دیوان سنجر کاشانی و 166/19؛ نسخه‌های منزوی 2785/4: نشانی 7 نسخه؛ دنا 871/4 (8 نسخه)]