خسرو و شیرین

● خسرو و شیرین = فرهاد و شیرین / شعر / فارسی xosro šīrīn = farhād va šīrīn عرفی شیرازی، محمد بن علی، 963؟ - 999 قمری ‘orfī šīrāzī, mohammad ebn-e ‘alī (1556 - 1591) مثنوی است در بیش از چهار صد بیت. آغاز: خداوندا دلم بی نور تنگ است ×× دل من تنگ و کوه طور سنگ است/ دلم را غوطه ده در چشمه نور ×× تجلی کن که موسی هست در طور / و گر زین ناسزا عار داری ×× کرم بسیار و دل بسیار داری انجام: کسی را کز زبان این هرزه خیزد ×× اگر من خون نریزم عشق ریزد [الذریعة 160/7 و 712/9 و 189/16 و 167/19 و 258؛ نسخه‌های منزوی 2787/4؛ مشترک پاکستان، 705/7؛ مکتبة امیرالمؤمنین 237/1؛ دنا، ج4، ص 870 (23 نسخه)]