خسرو نامه

● خسرو نامه / شعر / فارسی xosrow-nāme عطار، محمد بن ابراهیم، 537؟ - 627 ؟ قمری ‘attār, mohammad ebn-e ebrāhīm (1143 - 1230) از دیگر مثنوی‌های عشقی عرفانی شیخ فریدالدین عطار است که موضوع آن ماجرای خیالی عشق دو دلداده خسرو و گلرخ می‌باشد. در علت نظم کتاب می‌گوید: از شخصی به نام بدر اهوازی، داستانی به نثر به دست آورده و به خواهش یکی از دوستان به نظم درآورده است. «که من از بدر اهوازی هم امروز ×× بدست آورده‌ام نثری دلفروز / چو پر کردی بهر چیزی جهان را ×× هم امشب ابتدا کن داستان را / درین شب این رفیقم بود در بر ×× چو شمع از آتش دل دود بر سر / به من گفت ای بمعنی عالم افروز ×× چنین مشغول طب گشتی شب و روز ...». این مثنوی بعد از عطار به نام «گل و هرمز» «خسرو و گل» نیز معروف شده است. (فاضل هاشمی) آغاز: بنام آنکه گنج جسم و جان ساخت ×× طلسم گنج جان هر دو جهان ساخت؛ چاپ: در سال 1355 ش، به تصحیح و اهتمام احمد سهیلی خوانساری چاپ شده