خرم و زیبا

منظومه‌ای است بوزن مثنوی. چنین است نام کسان داستان: خرم، عشورشاه، زیبای گلرخ، شهزاده فرخ دیده؛ در آن آمده: تویی نامحرم از نامحرمی دور ×× بشد زنگی سفید از نام کافور / چو این تمثیل بر محرم بیان کرد ×× چو خویشش همدم آه و فغان کرد / که چون شد کشتی محرم تباهی ×× بدریا غوطه ور شد همچه ماهی / بمحرم گفت بر گو از کجایی ×× چو داری نام پاک آشنایی / پس باید «محرم» سراینده این داستان باشد یا یکی از کسان آن.