خردنمای جان افروز

● خردنمای جان افروز = خردنامه / ادبیات، اخلاق / فارسی xerad-nemā-ye jān-afrūz = xerad-nāme مستوفی، یوسف بن علی، ق 6 قمری mostawfī, yūsof ebn-e ‘alī (- 12c) سخنانی از فرزانگان و حضرت علی آورده با سروده‌هایی از فردوسی در آمیخته است، با سربندهای درخور، در خرد ورزیدن، در خون ناریختن پادشاه، در استزادت (زیادت طلبی و دلتنگی) ناداشتن پادشاه، در پادشاه که طریق عدل نسپرد، در آنچه که پادشاه ممسک نباید، کینه ناداشتن پادشاه از کسی ...، در پادشاه ظالم، در نگاه داشتن از دوست، در وزیر ناصح، در دبیری، در راستی، در مردم مسرف، ستایش هنر ... . (احمد منزوی) آغاز: چنین گوید ابوالفضل یوسف بن علی مستوفی رحمة الله علیه که قربت و منادمت مجلس پادشاهان و بزرگان مرد خردمند سخن خوب باید خاصه که بر سر وقت گوید و نیز الفت میان خردمندان به گفتار لطیف استوار گردد و نهاد مردم بر آن است که چون سخن حکمت به نظم و نثر بشنود حالی جان او بیاساید و چون معنی آن به خاطر او پیوندد و به کار بندد نام خردمندی بر وی افتد بدین سبب این چند تألیف کرده آمد و به امثال امیر المومنین و امام المتقین علی رضی الله عنه و کرم الله وجهه و به نظم آراسته گردانیده شد تا هر که تامل کند جان بیفروزد چاپ: تهران، به کوشش عبدالعلی ادیب برومند، از سوی انجمن آثار ملی، 1347ش [نسخه‌های منزوی 1601؛ دنا 852/4؛ فهرستواره منزوی 436/6]