آداب السالکین

● آداب السالکین / عرفان و تصوف / فارسی ādāb-os sālekīn خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 ق xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (-1542) نگارشی در آداب سلوک به مشرب عرفاء سلسله نقشبندیه است. درباره نفس حیوانی و انسانی و خودشناسی، مسائل عرفانی و سیر و سلوک آمیخته به نظم نگاشته شده و همچون بیشتر تألیفات او با عناوین «بدان ای طالب صادق» است و به عبیدالله خان شیبانی (904-946) در مصرعی (ای عبیدی سرمتاب از خدمت مردان راه) اشاره نموده است. جز آن از چند تن از متصوفه مانند: نظام الدین خاموش علاء الدین عطار، خواجه محمد بابای سماسی، شمس الائمه کردری، حافظ الدین محمود، خواجه عبدالخالق، خواجه احمد صدیق، خواجه عارف ریوگری، خواجه اولیا کلان و خواجه محمود انجیر فغنوی و خواجه علی رامیتی و شیخ امیر حسین موزه فروش، خواجه عبدالله برقی، خواجه حسن اندقی، خواجه احمد یسوی، امیر عبدالاول و خواجه مکاس یاد می‌کند. آغاز: بسمله. الحمد لله الذی خلق الانسان ... بدان ای طالب صادق که پیغمبر صلی الله علیه و سلم چنین می‌فرمایند که هر که شناخت نفس خود را بدرستی که شناخت پرودگار خود را ... بدان ای درویش که نفس بر دو قسم است ... نفس انسانی که عبارت از آن قطره ایست که از دریای حقیقت خود در قالب آدم دمید. انجام: هر چگونه که خواهد و آن شو ×× هر سوی که دواندت می‌رو / هر که کشتش غلام شاه شود ×× ملک و انس را پناه شود [فهرست مشترک نسخه‌های خطی فارسی پاکستان 1211/3؛ دانشنامه ادب فارسی آسیای مرکزی 55/1؛ فهرستواره منزوی 19/7 (5 نسخه)]