حل ما لاینحل

● حل ما لاینحل = شرح قصیده ابوالمفاخر رازی / ادبیات / فارسی ḥall-e mā lā-yanḥal = š.-e qasīde-ye abo-l-mafāxer rāzī شیروانی، عبداللطیف، ق 10 قمری šīrvānī, ‘abd-ol-laṭīf ( - 16c) وابسته به: قصیده نونیه = قصیده بال مرصع؛ فاخر رازی، ابوالمفاخر (-6) اهدا به: سپهر ملک سخا یعنی حسن آقا تاریخ تألیف: 967ق شرح قصیده مصنوع و معروف ابولمفاخر فاخری رازی شاعر قرن ششم هجری است، درباره طلوع شمس و اکسیر جوانی مختوم به مدح و منقبت علی بن موسی الرضا (ع) به مطلع ذیل: «بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن ×× اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیرهن» و به دنبال آن شرح بعضی از ابیات خواجه شیرازی، امیرخسرو دهلوی، امیر شاهی سبزواری، کمال خجندی و سلمان ساوجی است. این قصیده را عبداللطیف شیروانی مشتهر به افلاطون گزارش نموده است و پنداشته که قصیده از امام فخرالدین رازی می‌باشد. این قصیده مشتمل بر 63 بیت است که هر بیتی را با ذکر شماره آورده است. آغاز: آن خالق اشیا که جهان مجمل ازوست ×× در هر ره و رسم آخر و اول ازوست ... در دفتر عشق حل ما ینحل ازوست ... اما بعد نموده می‌آید که مدت مدید و عهد بعید بود ... که پرده از چهره شاهد زیبای بعضی ابیات که معنی آن پوشیده است بگشاید ... آفتاب سپهر ملک سخا یعنی حسن آقا ... اشارت بابشارت نمود ... بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن ×× اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیراهن انجام: ز غیبت از پی آخر این مقال ×× خموشی بجو گشت تاریخ سال چاپ: میراث اسلامی ایران، دفتر دوم، به کوشش آیة الله حسن زاده، ص 19- 72 [نسخه‌های منزوی 3481/5؛ دنا 764/4؛ فهرستواره منزوی 138/6]