حلاوة المناجاة

● حلاوة المناجاة / شرح دعا / فارسی halāvat-ol monājāt سجزی، محمد بن عبدالرحیم sajezī ،mohammad ebn-e ‘abd-or-rahīm وابسته به: المناجات الخمسة عشر = مناجات خمس عشر؛ علی بن حسین (ع)، امام چهارم (38-94) ترجمه و شرح نیکو و مختصری است بر مناجاة خمسة عشر منسوب به امام زین العابدین علیه السلام، با نگارشی شیوا و تضمین آیاتی از قرآن کریم و بعضی احادیث مروی از اهل بیت علیهم السلام و اشعاری از مؤلف یا دیگران و دارای مقدمه‌ای در باب اهمیت و فضیلت دعا و نیایش و حالات دعاگزاران. در دو «جزء»: 1. ترجمه تحت اللفظی مناجات؛ 2. شرح برخی از عبارتهای این دعا. آغاز: شیرین ترین شهدی که از نی کلک ریزد شکر شکر منعمی است که زبان اصحاب ذوق کامیاب حلاوت مناجات اوست ... انجام: آن حضرت مسئلت می‌نماید وبه قصد حسن خاتمه ایراد کرده می‌شود واخرج حب الدنيا من قلوبنا كما فعلت بالصالحين من صفوتك والابرار من خاصتك يا ارحم الراحمين. [دنا 749/4 (6 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 315/7 و 277/9 ناشناس]