حكمة لقمان

این عنوان در مجموعه است و صورت کتابی جداگانه دارد اما گویا بخشی از کتابی بزرگ است که نام آن (شاید) طب الفقراء یا طب الفقراء و المساکین است. زیرا عناوین مطالب و مندرجات بسیار مشابه است. عناوین در این بخش «باب» و «فصل» است و در آن نقل‌هایی است از اشخاص و کتاب‌های: من قول الفقیر شاوردی، الشیخ محمود رحمه الله، من حکمت الشیخ ناصرالدین بن الشیخ علم الدین، من قول الشیخ رضوان، الشیخ احمد، من حكمة الشیخ المختص بالحكمة، نقلها من حكمة لقمان، من حكمة الشیخ محمود بن الشیخ علی رضی الله عنه ... در یکی از ابواب این کتاب مؤلف به ذکر آداب و شرائط اشتغال طبیب به طبابت و معالجه و نیز لزوم ملاحظه حالات و وضعیات مریض خاصه عوامل و انگیزه‌های روانی او پرداخته است. (این باب ناقص است و ادامه این بحث با ارزش افتاده است). مؤلف در دنباله آن درباره اجناس شش‌گانه عوامل حفظ صحت بدن سخن می‌گوید (این مبحث نیز ناقص است و اوراقی از آن از نسخه ساقط گردیده است).