نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

حقایق الادوية الموسوی

haqāyeq-ol advīyat-el mūsavī
1 نسخه ثبت‌شده قرن 14 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/24250
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #24250
تاریخ و سده تألیف: 1285 هـ.ق
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 13، ص 131 تا 132
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: طب

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

مؤلف، پس از فارغ التحصیل شدن از دارالفنون در رشته پزشکی، به مأموریت‌هایی در ارتش در اطراف فارس و کرمان رفت و تجربیات بسیاری در معالجه امراض اندوخت و به سال 1285 به زادگاهش برگشت و در آنجا به معالجه و درمان پرداخت و در ماه شعبان همان سال به تألیف این کتاب شروع کرد. در این کتاب داروهای اروپایی و کیفیت جدید پزشکی را تشریح می‌کند و به روش قدیم کمتر می‌پردازد. در سه «باب».
آغاز اثر
« حمد و ثنای بیحد و منتها سزاوار ذات الاربابی است که از منتهای رأفت و رحمت و نهایت عطوفت و مهربانی. »
انجام اثر
« و تفصیل مصنوعی او در تعریف گوگرد در این کتاب بیان نموده ایم و اگر خواهند اطلاع یابند در این صفحات در فصل گوگرد ملاحظه نمایند »
مآخذ و منابع کتاب‌شناسی اثر
فهرستواره منزوی 3422/5

متن فنخا

● حقایق الادوية الموسوی / طب / فارسی haqāyeq-ol advīyat-el mūsavī علوی اصفهانی، موسی بن عقیل، ق13 قمری ‘alavī esfahānī, mūsā ben ‘aqīl ( - 19c) تاریخ تألیف: شعبان 1285ق مؤلف، پس از فارغ التحصیل شدن از دارالفنون در رشته پزشکی، به مأموریت‌هایی در ارتش در اطراف فارس و کرمان رفت و تجربیات بسیاری در معالجه امراض اندوخت و به سال 1285 به زادگاهش برگشت و در آنجا به معالجه و درمان پرداخت و در ماه شعبان همان سال به تألیف این کتاب شروع کرد. در این کتاب داروهای اروپایی و کیفیت جدید پزشکی را تشریح می‌کند و به روش قدیم کمتر می‌پردازد. در سه «باب». آغاز: حمد و ثنای بیحد و منتها سزاوار ذات الاربابی است که از منتهای رأفت و رحمت و نهایت عطوفت و مهربانی. انجام: و تفصیل مصنوعی او در تعریف گوگرد در این کتاب بیان نموده ایم و اگر خواهند اطلاع یابند در این صفحات در فصل گوگرد ملاحظه نمایند [فهرستواره منزوی 3422/5]

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
1
مرعشی
قم
3422/1 بی‌کاتب چهارشنبه 9 محرم 1302ق نستعلیق 107 شناسنامه ←