حق الیقین

● حق الیقین = مرآت الحق و الیقین / عرفان و تصوف / فارسی haqq-ol yaqīn = mer’āt-ol haqq va-l yaqīn همدانی، علی بن محمد، 714 - 786 قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) نگارشی عرفانی در پند و اندرزهایی با عناوین «ای عزیز» و تقسیم مردم به چهار گروه: غافلان تیه جهالت، محفوظان سوابق هدایت، پاک بازان کوی طریقت مرتضوی، کاملان مجذوب. پنداشته شده که این رساله از عارف معروف میر سید علی همدانی است. آغاز: رب انعمت فزد بفضلک الحمدلله حق حمدک و الصلوة و السلام علی خیر خلقک محمد و آله اجمعین قال صلی الله علیه و آله ما من حرف من القرآن الاوله ستون الف فهم نمی دانم که ممعان بفهمای علمای عصر از این شصت هزار یکی فهم کرده اند یانی. انجام: بزبان اهل ذوق و اشارت. فهم من فهم و الله الملهم المرشد جعلنا الله ممن سعد بطاعته و فاز بمحبته و فضله و کرمه. [نسخه‌های منزوی 1129/2؛ احوال میر سید علی همدانی ص 151-153؛ فهرستواره منزوی 313/7]