حق المعانی

● حق المعانی / کلام و اعتقادات / فارسی haqq-ol ma‘ānī شیرازی، مصطفی، ق 14 قمری šīrāzī, mostafā ( - 20c) مؤلف که مؤذن آستانه مبارکه حضرت احمد بن کاظم (ع) معروف به شاهچراغ شیراز بوده و مشرب عرفانی مطابق طائفه ذهبیه داشته رساله حاضر را پس از یک مکاشفه به صورت جذبه‌ای و کشفی در اثبات عقیده امامیه مبنی بر عدم جبر و عدم تفویض و حقانیت رای امر بین الامرین نگاشته است. در برگ 4ر مؤلف از دیگر تألیفش به نام «مراة الوجود» در شرح بقعه اسکندریه و «حقيقة الامر» تألیف نظام العلماء تبریزی ( 1326ق) و قطب الدین محمد نیریزی و قصیده «ابداعیه» نام برده است. آغاز: الحمدلله الذى خلق الاشياء بقدرته وحكمته والهمنا بحقايق المعانى وايقظنا من يوم الجهل اوضح لنا حديثين ... آنکه چون دوام و قوام اشیاء تمامی با عتدالست ولو باعتدال ما باشد پس هر کس معتدلتر دوام و ثبات او بیشتر ... انجام: دراین تنگنای آخر الزمان راه نجاتی بسوی دوستان خدا یافت شود ... واعنا على ذلك بفتح تعجله و بضر تکشفه و نصر تعزه و سلطان حق تظهره ورحمة منک تجللنا ها وعافيته منک تلبسناها برحمتک یا ارحم الراحمین. [فهرستواره منزوی 135/6]