حفظ الایمان

● حفظ الایمان / کلام و اعتقادات / فارسی و عربی ḥefz-ol īmān نجومی ملتان، حسام الدین بن محمد، - 960 قمری nojūmī meltān, hosām-od-dīn ebn-e mohammad ( - 1553) رساله‌ای در اخلاق صوفیانه است در سه «اصل»: 1. تحقیق ایمان از عاریت و عطا و علامات آنها؛ 2. اسبابی که سبب سوء خاتمه و زوال ایمان گردد؛ 3. اسبابی که بدان بقای ایمان و حسن خاتمه گردد. با استفاده از منابعی از جمله: کیمیای سعادت، منهاج العابدین، شرح التعرف، مجموعه نادرات، شرح صدور، ارشاد السالکین، ارشاد الطالبین، مفتاح الجنان، احیاء العلوم، خزانه جلالی، سراج الهدایة، اسرار الوحی، انیس الواعظین ... و حیرت الفقها. کاتب نام مؤلف را در آخر «حفظ الایمان» تصنیف ملا حسام الدین ملتان ذکر کرده است، در فهرست مشترک پاکستان (2311/4) از مؤلفی ناشناس معرفی شده. چنانچه انتساب به ملتانی درست باشد با توجه به رسائل ضمیمه به یقین حسام الدین بن محمد ملتانی صوفی و فقیه عامه قرن 12ق یا حسام الدین ملتانی (-960ق) خواهد بود و نه حسام الدین ملتانی (-735ق). آغاز: یا فتاح رب یسر و تمم بالخیر بسم الله ... ربنا آتنا من لدنک رحمة و هی لنا من امرنا رشدا ... اما بعد همی گوید فقیر بی بضاعت با وجود عدم استطاعته چند مدة به مطالعه کتب دینی فواید این جمع کرده و در باب محافظة ایمان ... انجام: هفتم بر پل صراط چون برگ درخشنده بگذارد بعون الملک الوهاب تمت هذا النسخه حفظ الایمان از تصنیف مولانا حسام الدین بن محمد بن آدم نجومی ملتان غفر الله ذنوبه. [در سه نسخه گنج بخش و فهرستواره منزوی از نگارنده نامی نیامده است و در فهرست مشترک نیز آمده: از میان حسام الدین متقی (شاید چشتی ملتانی، مراد شیخ علی بن حسام الدین متقی، و در گذشته 960 هجری / 1553م) باشد؛ فهرستواره منزوی 430/6؛ خطی گنج بخش 913/2؛ مشترک پاکستان 1091/2؛ فهرستواره منزوی 272/9]