حسن و دل

● حسن و دل / داستان / فارسی hosn va del تربتی، سلمان torbatī, salmān تربتی ابیاتی به داستان حسن و دل یحیی سیبک فتاحی نیشابوری (852ق) افزوده تا آن را برای مطالعه دلپذیرتر کند: «در ایام جوانی و سلسله آمال و امانی دل فقیر بی‌سامان سلمان تربتی را به مطالعه رسایل مایل گردانیده نظرش جلوه گاه حسن معانی و لطف عبارات بود. درین اثنا حسن و دل سلطان الافاضل و برهان الفضایل مولانا فتاحی نیشابوری منظور شد. حسن الفاظش چون روی مهوشان دلربا و دقیقه معانیش چون آن انسان در پرده خفا ... به خاطر فاتر چنان رسیده که چون در نظر هر سخنوری در سخن نثر از نظم طراوت گرفته حسن ترکیب نظم و نثر به غایت دلپذیر می‌نماید اگر از نظم ناظمان عاشق پیشرو و ابیات شاعران محبت اندیشه بیتی چند در آن در بدایع درج شود هر آینه حسن وی در نظر اهل دی چون حقیر یکی ده شده». (حکیم) آغاز: ای حسن بتان ماه سیما از تو ×× وی غمزه مهوشان زیبا از تو ... سبحان صانعی که قامت سروقدان را در جلوه گاه ناز برافروخته ... بعد هذا در ایامی که جوانی و سلسله آمال و امانی دل فقیر بی سامان سلمان تربتی را بمطالعه رسائل مایل گردانید ... رساله حسن و دل سلطان الافاضل ... مولانا فتاح نیشابوری منظور شد ... بخاطر فاتر چنان رسید که ... اگر از نظم ناظمان ... بیتی چند در آن درج شود هر آینه قدروی در نظر اهل دل چون صفر یکی ده شود. [فهرستواره منزوی 316/1؛ دنا 651/4]