حسنات العارفین

● حسنات العارفین / عرفان و تصوف / فارسی ḥasanāt-ol ‘ārefīn داراشکوه بابری، شاهزاده هند، 1024 - 1069 قمری dārā-šokūh-e bāberī, šāhzāde-ye hend (1615 - 1659) تاریخ تألیف: 1062ق شرح شطحیات عارفان است. در آن شطحیات و متشابهات عارفان را برشمرده و آنها را بر خلاف کتاب دشوار روزبهان بقلی «بعبارات راست براست» در آورد و اشعار مناسب از خود و دیگران بر آن افزود. این شطح‌ها از پیامبر است و اصحاب و عرفا تا برسد به شیخ شاه محمد دلربا. آغاز: احدی راست حمد بی حد که حمد وحامد ومحمود خود اوست وصمدی راست ثنای بی عدد که موجود و وجود و موجود اوست . ... اما بعد می‌گوید فقیر بی حزن و اندوه محمد داراشکوه چون که در سال یکهزار و شصت و دو هجری و سال سی و هشتم از ولادت این فقیر انجام: دارشکوه شطحی از خود هم داخل این رساله نماید گفتم شطح من آن است که می‌گویم همه شطح من است والله الموفق علی ادراک هذا الشطیحات. تمت بالخیر. [نسخه‌های منزوی 1125/2؛ دنا 684/4؛ فهرستواره منزوی 304/7]