اجوبة المسائل الموصلیات (الثانیة)

● اجوبة المسائل الموصلیات (الثانیة) / فقه / عربی ajwibat-ul masā’il-il muṣilīyyāt (at-ṯānīya) علم الهدی، علی بن حسین، 355 – 436 قمری ‘alam-ol-hodā, ‘alī ebn-e hoseyn (967 - 1045) پاسخ سید مرتضی است در نه مسأله فقهی که امامیه در آن متفرد می‌باشد با عنوان «المسئله و الجواب»: 1. مذی و ودی؛ 2. اقل و اکثر ایام نفاس؛ 3. سجده بر ثوب منسوج (جامه بافته)؛ 4. شفعه؛ 5. چگونگی عدم ربابین والد و ولد و زوج و زوجه و مسلم و ذمی؛ 6. عده حامل مطلقه و حامل متوفی عنها زوجها؛ 7. اقل و اکثر حمل؛ 8. ارث مطلقه از زوج مطلق؛ 9. ارث از مکاتب. سید در این رساله از مسائل خلاف خود یاد کرده است. در سؤال دوم و چند موضع دیگر، از شرح فقه یاد شده است. در پاسخ مسأله چهارم علم الهدی از ابوجعفر محمد بن علی بن بابویه و کتاب معروف او «من لایحضر الفقیه» یاد و بر نظر و شیوه استدلال او در باب حق شفعه برای بیش از شریکین، خرده‌گیری کرده است. آغاز: بسمله قد اجبت ادام الله لکم السلامة و اسبغ علیکم الکرامة و جعلکم ابدا من انصار الحق و تابعیه ... ذکر فی المسائل الفقهیهة التی تفردت بها الامامیة ان المذی و الوذی لیسا بناقضتین للطهارة و ما بین العلم و تعيينها انجام: و معنی قوله «فهو مکاتب» ان حکم الکتابة باق و لم یزل لان العبد اذا ادی بعض ماعلیه فهو مسترق بقدر ما ابقی علیه من مال مکاتبه و یطلق فیه انه مکاتب و هذا بین لمن تأمله. تمت المسائل بحمد الله و توفیقه تعالی و عونه و منه. چاپ: ضمن الرسائل الشریف المرتضی، قم، دار القرآن الکریم، 1405ق، تحقیق سید مهدی رجائی، الجزء الاول [دنا 295/1 (19 نسخه)؛ رسائل الشریف المرتضی 201/1-266؛ الذریعه 235/5؛ فهرست طوسی چاپ کلکته: 219؛ اعیان الشیعه 195: 41؛ بروکلمان ذیل یکم: 706 شماره 13]