الحزن و اسبابه

● الحزن و اسبابه = ماهية الحزن / روان‌شناسی / عربی al-ḥuzn wa asbāb-u-h = māhīyat-ul ḥuzn ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) شیخ رئیس در این نامه از اندوه و پیدایی و درمان آن گفتگو نموده است. مشکویه رازی در پایان طهاره الاعراق از درمان اندوه سخن رانده و بندی از «دفع الاحزان» کندی بغدادی را آورده است. محمد زکریا رازی در فصل 12 طب روحانی از زدودن اندوه گفتگو کرده است. آغاز: بسمله و حمد و صلوه - نبین ما الحزن و اسبابه لیکون اشفیته معلومة. فنقول الحزن الم نفسانی یعرض لفقد المحبوبات و فوت المطلوبات لایکاد یعری احد من هذه الاسباب. انجام: بل یرضی بکل حال یکون فیه لیسلم من الم الحزن انشاءالله تعالی. چاپ: ضمن مجموعه «تسع رسائل» در استانبول؛ در هند با «رسالة العهد» در هم چاپ شده [الذریعة 32/19 و 397/6؛ مهدوی، فهرست مصنفات 73]