الحروف

● الحروف = کتاب الالفاظ و الحروف / فلسفه / عربی al-ḥurūf = k.-ul alfāẓ wa-l ḥurūf فارابی، محمد بن محمد، 260؟ – 339 قمری Fārābī, mohammad ebn-e mohammad (875 - 951) فارابی این کتاب را برای حل مشکلات الهی ارسطو تألیف کرده است. در آغاز الفاظ مصطلح را بیان می‌کند و سپس از مقولات گزارش می‌دهد و آنگاه معانی عبارات مورد استعمال در این علم را شرح می‌دهد و به فرق میان مطالب برهانی، جدلی و مغالطی می‌پردازد و سخن را به پیدایش لغات و ارتباط آنها در اندام صوتی می‌کشاند و سپس به اوضاع جامعه پرداخته و از نوامیس دینی و سیاست و فلسفه برهانی سخن می‌گوید. از آن پیداست که فارابی به زبانهای یونانی و سریانی و فارسی و سغدی آشنایی داشته ولی هیچ یادی از ترکی نمی‌کند. آغاز: بسمله. حمدله. صلاه. اما بعد فان معنی ان الثبات و الدوام و الكمال و الوثاقه فی الوجود و فی العلم بالعلم بالشيء و موضع ان و ان فی جمیع الالسنه بین. انجام: و اما السؤال الخطبى فمن ضروب سؤالاته ان يكون با حد المتقابلين فقط. چاپ: با کوشش و تصحیح دکتر محسن مهدی از روی نسخه شماره 3392 دانشگاه (تنها نسخه در وقت چاپ) (بیروت، مطبعه دارالشرق: 1969م)