الحدود

● الحدود = اقامة الحدود فی زمان الغيبة = تحقيق اقامة الحدود في هذه الاعصار = وجوب اقامة الحدود الشرعية زمن الغيبة على المجتهد / فقه / عربی al-ḥudūd = iqāmat-ul ḥudūd fī zamān-il ġayba شفتی بیدآبادی، محمد باقر بن محمد تقی، 1175؟ - 1260 قمری šaftī bīd-ābādī, mohammad bāqer ebn-e mohammad naqī (1762 - 1844) رساله‌ای است متوسط درباره اقامه حدود شرعیه در زمان غیبت حضرت ولی عصر (ع) و لزوم اجرای حد و قصاص و قضا بر فقها و مجتهدین هر زمان که نائبان حضرت اند. ایشان پس از ذکر اقوال فقهای مشهور و اختلاف آنان، با استناد به روایات، معتقد به وجوب اقامه حدود الهی در انظار عمومی است. بنا به نوشته ریحانه الأدب مقتولان او که به حکم شریعت اسلامی در دست خود او و یا به حکم او کشته شده‌اند بالغ بر هشتاد یا نود و یا صد و بیست نفر می‌باشند. آغاز: بسمله الحمدلله المتفرد بالقدم و الکمال المتقدس بقدس جماله عن مشابهة الاشياء و الامثال ... و بعد يقول الملتجى الى باب سيده الكريم المتعال ... ابن محمد نقی الموسوی محمد باقر انجام: و من الإيات المشار اليها قوله تعالى والسارق والسارقه فاقطعوا ايديهما ... قوله (ع) اقامة الحدود الى من اليه الحكم المعتضدة باطباق الاصحاب عملی العمل بمضمونها و الاعتبار كما لايخفى على اولى الابصار فالحكم في المسئلة مما لاينبغي التأمل فيه فلله الحمد و الشکر والمنة. چاپ: تحقیق سید مهدی شفتی، اصفهان، 1425ق [اعلام الشيعة 192: 13؛ الذریعه 243/12 و 31/25؛ مقدمه‌ای بر فقه شیعه، ص335؛ مكتبة اميرالمؤمنين 552/2]