شناسنامه کتابشناختی اثر
حدائق الصالحين
hadā'iq-uş şālihīn
1
نسخه ثبتشده
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/23368
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #23368
پدیدآور / مؤلف:
کاشانی، غلامرضا بن عبد العظیم
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 12، ص 702
تا 703
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
شرح دعا
اثر مرتبط / وابسته به:
الصحيفة الكاملة السجادية = الصحيفة السجادية؛ على بن حسین (ع)، امام چهارم (38-94)
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
شرحی است عرفانی بر صحیفه سجادیه. مؤلف که خود را در دیباچه غلام رضا عبدالعظیم کاشانی میخواند از دانشمندان است. آگاهی گسترده او از تاریخ و رجال و کلام و فلسفه از این کتاب آشکار میشود. یکی از کسانی که از وی کسب فیض کرده است در پشت برگ 2 این نسخه کتاب را «بحر الدقايق و یم الحقایق» توصیف کرده و مؤلف را «الفاضل المعظم و العالم الغطمطم مولانا غلام رضا الکاشانی مجاور المشهد الرضوی» خوانده است. او از محمد بن حسن شیروانی (-1099ق) به «اعلی الله مقامه» تعبیر میکند و درباره مجلسی (1037-1110ق) میگوید: «قال بعض افاضل عصرنا ادام الله برکاته فی کتاب بحارالانوار» (گ15)، پس کتاب را میان این دو تاریخ نگاشته است. او درباره مسأله بدا سخنی گسترده دارد و نظر مجلسی را اشتباه دانسته و میگوید «و قد فصلنا ذلک فی رسالتنا فی «البداء»» (گ13). در یازده «حدیقه» که نام برخی از آنها چنین است: 1. حمد و ثنا؛ 2. دعای دوم؛ 3. صلوات بر حمله عرش؛ ... 5. حدیقه دعا بر همشریان.
متن فنخا
● حدائق الصالحين / شرح دعا / عربی
hadā'iq-uş şālihīn
کاشانی، غلامرضا بن عبد العظیم، ق12 قمری
kāšānī, qolām rezā ben 'abd-ol-'azīm (- 18c)
وابسته به: الصحيفة الكاملة السجادية = الصحيفة السجادية؛ على بن حسین (ع)، امام چهارم (38-94)
شرحی است عرفانی بر صحیفه سجادیه. مؤلف که خود را در دیباچه غلام رضا عبدالعظیم کاشانی میخواند از دانشمندان است. آگاهی گسترده او از تاریخ و رجال و کلام و فلسفه از این کتاب آشکار میشود. یکی از کسانی که از وی کسب فیض کرده است در پشت برگ 2 این نسخه کتاب را «بحر الدقايق و یم الحقایق» توصیف کرده و مؤلف را «الفاضل المعظم و العالم الغطمطم مولانا غلام رضا الکاشانی مجاور المشهد الرضوی» خوانده است. او از محمد بن حسن شیروانی (-1099ق) به «اعلی الله مقامه» تعبیر میکند و درباره مجلسی (1037-1110ق) میگوید: «قال بعض افاضل عصرنا ادام الله برکاته فی کتاب بحارالانوار» (گ15)، پس کتاب را میان این دو تاریخ نگاشته است. او درباره مسأله بدا سخنی گسترده دارد و نظر مجلسی را اشتباه دانسته و میگوید «و قد فصلنا ذلک فی رسالتنا فی «البداء»» (گ13). در یازده «حدیقه» که نام برخی از آنها چنین است: 1. حمد و ثنا؛ 2. دعای دوم؛ 3. صلوات بر حمله عرش؛ ... 5. حدیقه دعا بر همشریان.
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
ملی
تهران
|
2055 | بیکاتب | بیتاریخ | نستعلیق | 163 | شناسنامه ← |