حجية الظنون المخصوصة و عدم حجية الظنون المطلقة

● حجية الظنون المخصوصة و عدم حجية الظنون المطلقة / اصول فقه / عربی ḥujjīyat-uz zunūn-il maxṣūṣa wa ‘adam-u ḥujjīyat-iz zunūn-il muṭlaqa عاملی اصفهانی، محمد بن صالح، - 1263 قمری ‘āmelī esfahānī, mohammad ebn-e sāleh (- 1847) تاریخ تألیف: سلخ ربیع الاول 1242ق مؤلف در مقدمه ابراز داشته که معاصرین هر کدام رسالاتی چند در حجیت ظنون و یا عدم آن نوشته‌اند ولی هر کدام دارای نقایصی بوده که من برای جبران آن نقایص و تکمیل آنها این رساله را برشته تحریر در آوردم. آغاز: احمد من شرفنا بالتکلیف و قرنه بالبیان و التعریف من تنزه من خواطر الظنون و علم بما کان قبل ان یکون حمد من فرض الیه و ظن ان لن یقدر علیه و الصلوة على باب العلم و مصدر الحکم ... انجام: السابعة بطلان الترجیح بلا مرجح و معناه ان الحکم بعد الانسداد بحجية بعض الظنون ... بل عدم العلم بوجود التکلیف فیما سواها. [کرام البررة 670/2؛ الذريعة 278/6]