حجية الشهرة

● حجية الشهرة / اصول فقه / عربی ḥujjīyat-uš šuhra طباطبائی کربلائی، علی بن محمد علی، 1161 - 1231 قمری ṭabāṭabā’ī karbalā’ī, ‘alī ebn-e mohammad ‘alī (1748 - 1816) رساله استدلالی مختصری است در حجیت شهرت و جواز اعتماد به آن در اثبات احکام شرعیه و تأیید نظریه محقق خوانساری چنان که در ابتدا رساله نگاشته است. «حکی هذه القول وحيد عصره و زمانه و فرید دهره خالی ادام الله سبحانه علی روس العباد ظلاله عن استاد الكل في الكل آقا حسين الخوانساری و اختاره ولكن قال بعدم حجيتها اذا خلت عن حجية اصلا و لو رواية ضعيفة». صاحب ریاض دو رساله بدان نام نگاشته است. الذریعه در 272/6 و مرعشی در 30/25 رساله حجية الشهرة را که آغاز آن با نسخه حاضر برابر است به صاحب ریاض نسبت داده‌اند. ولی مرعشی همین کتاب را در جلد 169/16 به علی بن محمد علی کرمانشاهی بهبهانی نسبت داده و احتمالاً در نسخه 169/16 علی بن محمد علی به جای علی بن محمد بن علی آمده که فهرست‌نگار به حدس خود کرمانشاهی بهبهانی را اضافه نموده است. در کتب تراجم فرزندی به نام علی برای محمد علی کرمانشاهی بهبهانی مشاهده نشده (الكرام البررة 119/3). صاحب الذریعه می‌فرماید: سید مجاهد حجية الشهرة پدرش را در مفاتیح الاصول درج نموده، ولی در مبحث حجية الشهرة مفاتيح مشاهده نگردید. آغاز: بسمله، الحمدلله رب العالمين ... اما بعد فيقول الفقير الى ربه الغنى على بن محمد بن علی ان هذه الرسالة مقررة في بيان حجية الشهرة و جواز الاعتماد عليها في اثبات الاحكام الشهيرة. قد كتبتها في غاية الاستعجال مع كثرة الاشتغال ... قد حكى شيخنا الشهيد في الذكرى عن بعض الاصحاب الحاق الشهرة بالاجماع و استقر به ان كان المراد الحاقها في الحجية لا في كونها اجماعا ... انجام: حكم الشرع بالنسبة الى افعالنا انتهى كلامه ره و فيه تاييد لما ذكرنا و تقوية لما سطرنا و ان كان في مواضع مما ذكرناه اشتباهات ليس بهذه محل نشرها. چاپ: در گنجینه بهارستان، بخش فقه و اصول، دفتر اول، به کوشش حسنعلی علی اکبریان، کتابخانه مجلس شورای اسلامی، 1381ش، با تصحیح محمد باقری. [الذريعة 272/6؛ دنا 510/4 (59 نسخه)؛ مكتبة اميرالمؤمنين 423/2]