حجة المسلمين

● حجة المسلمين / کلام و اعتقادات / فارسی ḥujjat-ul muslimīn بهبهانی، عبدالله بن محمد، - 1325 ؟ قمری behbahānī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (- 1907) اهدا به: خسرو خان بهادر الدوله حاکم کوهکلویه و بهبهان تاریخ تألیف: پنج‌شنبه شعبان 1314ق کتابی است در نبوت خاصه پیامبر اسلام که مؤلف در جواب سؤال حاجی خسروخان میر پنجه حاکم بهبهان مبنی بر ادعای مسیحیان بر اینکه عیسی آخرین پیامبر خداست و پس از او شریعتی و پیامبری نمی‌آید، نگاشته است؛ در چند «فصل» است: 1. اثبات نبوت مطلقه؛ 2. بیان نسخ ادیان؛ 3. پیامبران صاحب شرع که شش نفرند؛ 4. احتجاجات حضرت رضا علیه السلام؛ 5. دلیل عقلی بر نبوت خاصه پیامبر اسلام 6. سر خلود کفار در جهنم. آغاز: بسمله حمد بی حد خداوندی را سزاست که خالق عالمیان است درود نامعدود پیغمبری را رواست که هادی خلق و مبعوث در آخرالزمان است ... و بعد چنین گوید بنده جانی ... عبدالله بن محمد انجام: و دوام عذاب آنها از باب دوام نیت ایشان بر معصیت است و نية کافر بدتر است از عمل او. وصلى الله على محمد وآله الطاهرين. قد تمت الرسالة الشريفه [الذریعة 285/15 «عقاید المؤمنین»؛ دنا 502/4؛ فهرستواره منزوی 264/9]