حاشیة معالم الاصول

● حاشیة معالم الاصول = حاشیة المعالم / اصول فقه / عربی hāšīyat-u ma‘ālim-il usūl = ḥāšīyat-ul ma‘ālim رضوی، محمد بن معصوم، - 1255 قمری razavī, mohammad ebn-e ma‘sūm ( - 1839) وابسته به: معالم الاصول = معالم الدین و ملاذ المجتهدین؛ عاملی، حسن بن زین الدین (959-1011) اوراق این نسخه جابه‌جا صحافی شده و نام مؤلف در متن کتاب نیامده اما در صدر برگ اول و ذیل برگ آخر نگاشته شده: «هذه من افادات سیدنا التحریر مولینا المحقق و مقتدنا آقا میرزا محمد رضوی ادام الله بقائه»، «هذه تقریرات سیدنا و مولینا التحریر سید الفقهاء و المجتهدین مولینا آقا میرزا محمد الرضوی فی اوان تلمذه فی خدمة السيد المرحوم الامير السيد علی الطباطبایی صاحب الریاض». نسخه مسوده اصلی و اثر خامه میرزا محمد (بن میرزا محمد معصوم) رضوی ملقب به علم الهدی و معروف به «سید قصیر» ــ به جهت امتیاز از عالم معاصرش، سید محمد بن حبیب الله رضوی (-1266ق) ــ است [فرزند مؤلف میرزا ابوالحسن بن محمد رضوی مشهدی در برگ‌های 208 و 250 نسخه ضمن تصریح انتساب کتاب به والد ارجمندش، با رمز «لمحررها» یک رباعی: «گر نادره زمانه ام گر میرم×× بالله که از این حیات خود دلگیرم؛ ای عمر چه جویی که بآخر نرسی×× ای مرگ کجایی که برایت میرم» و یک غزل در هشت بیت، علی الاحتمال از سروده‌های خویش را نگاشته است با مطلع: «ندانی چو دیدم من این زلف و عارض×× چه ضعفی مرا گشته در قلب عارض»].