آداب الدعاء

● آداب الدعاء / دعا / عربی ādāb-ud du‘ā’ مختصری است در آداب دعا به روش اهل سنت و سپس متن چند دعا که در مناسبت‌های مختلف خوانده می‌شود. گویا بخشی از کتابی مفصل باشد. برخی از آداب دعا که در این رساله مطرح شده از این قرار است: تجنب الحرام فی المأکل و المشرب و الملبس و المکسب؛ اخلاص لله تعالى؛ تقديم عمل صالح؛ التنظف و التطهر و الوضوء؛ استقبال القبلة الثناء على الله تعالى؛ الصلوة على النبى صل الله علیه و آله و سلم بسط اليدين و رفعها؛ التأدب و الخشوع والخضوع؛ السؤال بأسماء الله الحسنى و صفاته العلى؛ اجتناب السجع و التکلف؛ التوسل بانبیاءالله و الصالحين من عباده؛ خفض الصوت؛ الاعتراف بالذنب؛ اختیار الادعية الصحيحة عن النبى صل الله علیه و آله و سلم؛ الدعاء للوالدين و اخوان المؤمنين و ... اوقات مناسب برای دعا با عنوان «اوقات الاجابة» چنین مطرح شده است: ليلة القدر، يوم عرفه، شهر رمضان، ليلة الجمعة، يوم الجمعة، نصف الليل الثانى و ثلث الليل الأول و ثلث الليل الآخر و جوفه و وقت السحر و ... پس از بیان آداب و اوقات مناسب، متن چند دعا نقل شده است، از جمله: اسماء الحسنی (شامل 99 نام پروردگار متعال) دعا در هنگام طلوع خورشید، دعای روز و شب، دعاء منت نزل به كرب أو شدة، دعای فراغ از اکل و شرب، دعاء الاستسقاء، دعاء اذا سمع الرعد و الصواعق، دعاء اذا رأى المطر، دعاء اذا سمع صياح الديكة و دعاء اذا سمع نهيق الحمير و اذا سمع نياح الكلاب و اذا رأى ليلة القدر، و اذا أبلغ سلاماً من أحد و اذا عطس و اذا أراد نمو ماله و اذا رأى أخاه المسلم يضحك و اذا اصطنع اليه معروف، و اذا ابتلی بالدین، الدعاء عند الغضب و ... در این رساله، احادیثی از پیامبر اکرم صل الله علیه و آله و سلم نقل شده و در جایی از عمر بن خطاب مطلبی آمده و از نووی و کتاب الدعاء واحدی نیز مطالبی نقل شده است. آغاز: آداب الدعاء بسمله. منها ما يبلغ أن يكون ركناً و أن يكون شرطاً و أن يكون غير ذلك من مأمورات و منهيات و غيرها و هى تجنب الحرام فى المأكل و المشرب و الملبس و المکسب و الاخلاص لله تعالى. انجام: و منن انتهى الى مجلس فليسلم فان بدا له أن يجلس ثم اذا قام فليسلم د ت س.