الحاشیة الفقهیة

● الحاشیة الفقهیة / فقه / عربی al-ḥāšīyat-ul fiqhīya دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908؟ قمری davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503) حاشیه مهمی از جلال الدین دوانی بر یک کتاب فقهی شافعی است. وی بخشی از عبارت کتاب را آورده و به شرح و توضیح آن پرداخته است و از مؤلف کتاب با کلمه «شیخ» یاد نموده، از آنجا که بیشترین تألیفات وی در حوزه معقولات است به نظر نمی‌رسد که دارای اثر فقهی باشد، در منابع موجود نیز به این‌گونه آثار وی کمتر پرداخته شده است، بنابراین چون در برگ 62 این رساله از «حاشیة الانوار لعمل الابرار» تألیف دوانی، بدین گونه یاد شده «کما فصلناه فيما وقع لنا من حواشی الأنوار»، پس این اثر نیز از ایشان است، لیکن نام خاص آن را در منابع موجود نیافتیم. محشی از ابن رفعه در کفایة و شیخ و سبکی و ابی الحسن کرجی صاحب جامع الفتاوی و دیگران یاد می‌کند. آغاز: هذا كتاب، هو فی الاصل مصدر بمعنی الجمع و منه اسم الجيش كتيبة، ثم اطلق على المعنى المتعارف و هو الالفاظ المخصوصة المدونة الدلالة على المعانى المخصوصة او على تلک المعانی. انجام: ثم قيدها بالمحرمية و الاستدراک اغناء القيد الآخر عن الاول كما لا يخفى و سكت عن اعتبار المصاهرة و الرضاع فانها يلتحقان بالرحم فلم يحتج الى التصريح بهما، تمت الحواشی.