نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

حاشية حاشية الدواني على تهذيب المنطق

ḥāšīyat-u ḥāšīyat-id dawwānī ‘alā tahḏīb-il manṭiq
43 نسخه ثبت‌شده از قرن 10 تا 13 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/21596
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #21596
تاریخ و سده تألیف: نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی:
فنخا، ج 11، ص 690 تا 693
زبان و قالب: عربی
رده‌های موضوعی: منطق
عناوین دیگر و هم‌تراز:
الخرارة فى شرح العجالة (al-xarrāra fī š.-il ‘ujāla)
اثر مرتبط / وابسته به: حاشية تهذيب المنطق = العجالة = حاشية الدواني؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908)

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

ملا عبدالله دارای دو حاشیه بر حاشیه تهذیب است حاشیه‌ای کوتاه بر مبحث «موضوع» از دیباچه حاشية تهذيب المنطق تفتازانی دوانی از حیث تقسیم علم و نیز از حیث علم بما هو علم و اینکه آیا علم به شیء از ذاتیات خود بحث می‌کند یا از اعراض ذاتیات خود، در این رساله محشی اشاره به گفته‌های مؤلف در شرح عقائد عضدیه و همچنین استاد خود و آراء میر سید شریف و دیگران نموده و در پایان، بررسی بیشتر را به همان مراجع رهنمون می‌سازد؛ محشی در حاشیه خود بر حاشیه دوانی بر تهذیب، طی عباراتی وعده تألیف این رساله را داده که متن عبارت چنین است: «و فی المقام بعد اطراف من الکلام عسی ان ناتی بها فی رساله علیحدة ان شاء الله تعالی». حاشیه دیگر او که به نام‌های «الخراره فی شرح العجاله» و «حاشیه حاشیه تهذیب» مشهور می‌باشد حاشیه‌ای است مزجی، تحت عنوان «قوله» تحقیقی و مستدل که بر بخشی از تهذیب است نه تمام آن و در آن از اشارات ابن سینا، قواعد العقائد طوسی، مواقف، حاشیه مطول، شرح مفتاح، حاشیه مطالع میر سید شریف، حاشیه تجرید، حاشیه شمسیه، شرح مطالع و ... یاد می‌کند. ملا عبدالله حاشیه جلالی را تدریس می‌کرده و در اثنای آن به نکات و دقایقی می‌رسیده که قابل ذکر بوده و از این روی آنها را جمع و تدوین کرده و این حاشیه را به وجود آورده است. در فهارس خلطی میان این دو شده که بعضاً تفکیک را دچار مشکل می‌کند لاجرم همه حواشی او تحت یک عنوان آورده شد با دو سرآغاز تا حداقل رساله‌هایی که مشخص است، معلوم گردد. آغاز1: بسمله غاية تهذيب الكلام بحمدالله العزيز العلام و نهاية تقريب المرام بالصلوة ... و بعد فهذه حقايق لايحة و دقايق سانحة اثنا مباحثة الحاشية الجليلة الجلالية ... قوله تهذيب المنطق و الكلام التهذيب التحرير و التنقية ... آغاز2: بسمله و به نستعين فى التتميم. بعد الحمدلله و الصلوة على عباده الذى اصطفى فهذه كلمات منتثرة و متفرقات متشتتة متعلقة بتحقيق مبحث الموضوع من حاشية منطق التهذيب التى علقها الاستاذ المحقق و التحرير المدقق العالم الربانى العلم العلامة الدوانى قدس الله سره الفها اقل خلق الله الهادى عبدالله البهابادى (گویا: الشهابادی) تذكرة لبعض الاحباء نفعه الله به و سائر الاذكياء انه قادر على مايشاء. قوله: اى يرجع البحث الخ. اقول: و بالله التوفيق لما كان بنا المعنى فى هذاالتعريف على ان كل بحث انما هو عن العرض الذاتى للموضوع ... لاجرم توجه ههنا اشكال انجام1: اقول ما افيد من اللزوم ظاهر و اما الفرق بين زيد وساير الجزئيات المفروضة ههنا مخفى جدا فافهم الحمدلله الذى محامد الموجودات ... واصلة اليهم ومرضيه لهم قد تمت انجام2: ثم النزاع بين النحريرين ههنا كثير و المجال لا يسع لنقل التفاصيل و تحقيقها فان شئت فاطلب من حواشيهما على الحاشيه الشريفة على المطالع تفوز بالمطلوب و حيث وقع الفوز بالمطلوب خاتمة الخطاب فالمرجو من مسبب الاسباب ان يوفقنا للفوز به فى كل باب سيما فى التوصل بلغا الاحباب و التفصى عن مفارقة الاصحاب انه الموفق للصواب و اليه المرجع و المآب.
سوابق و چاپ‌های اثر
طهران، سنگی، 1366ق.، خشتی، 164ص (در هامش)
مآخذ و منابع کتاب‌شناسی اثر
الذريعة 145/7 و 68/6 دنا 168/4-169 (42 نسخه)

متن فنخا (فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا))

● حاشية حاشية الدواني على تهذيب المنطق = الخرارة فى شرح العجالة / منطق / عربی ḥāšīyat-u ḥāšīyat-id dawwānī ‘alā tahḏīb-il manṭiq = al-xarrāra fī š.-il ‘ujāla ملا عبدالله بن حسین یزدی، - 981 ؟ قمری mollā ‘abd-ol-lāh ebn-e ḥoseyn-e yazdī ( - 1574) وابسته به: حاشية تهذيب المنطق = العجالة = حاشية الدواني؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908) ملا عبدالله دارای دو حاشیه بر حاشیه تهذیب است حاشیه‌ای کوتاه بر مبحث «موضوع» از دیباچه حاشية تهذيب المنطق تفتازانی دوانی از حیث تقسیم علم و نیز از حیث علم بما هو علم و اینکه آیا علم به شیء از ذاتیات خود بحث می‌کند یا از اعراض ذاتیات خود، در این رساله محشی اشاره به گفته‌های مؤلف در شرح عقائد عضدیه و همچنین استاد خود و آراء میر سید شریف و دیگران نموده و در پایان، بررسی بیشتر را به همان مراجع رهنمون می‌سازد؛ محشی در حاشیه خود بر حاشیه دوانی بر تهذیب، طی عباراتی وعده تألیف این رساله را داده که متن عبارت چنین است: «و فی المقام بعد اطراف من الکلام عسی ان ناتی بها فی رساله علیحدة ان شاء الله تعالی». حاشیه دیگر او که به نام‌های «الخراره فی شرح العجاله» و «حاشیه حاشیه تهذیب» مشهور می‌باشد حاشیه‌ای است مزجی، تحت عنوان «قوله» تحقیقی و مستدل که بر بخشی از تهذیب است نه تمام آن و در آن از اشارات ابن سینا، قواعد العقائد طوسی، مواقف، حاشیه مطول، شرح مفتاح، حاشیه مطالع میر سید شریف، حاشیه تجرید، حاشیه شمسیه، شرح مطالع و ... یاد می‌کند. ملا عبدالله حاشیه جلالی را تدریس می‌کرده و در اثنای آن به نکات و دقایقی می‌رسیده که قابل ذکر بوده و از این روی آنها را جمع و تدوین کرده و این حاشیه را به وجود آورده است. در فهارس خلطی میان این دو شده که بعضاً تفکیک را دچار مشکل می‌کند لاجرم همه حواشی او تحت یک عنوان آورده شد با دو سرآغاز تا حداقل رساله‌هایی که مشخص است، معلوم گردد. آغاز1: بسمله غاية تهذيب الكلام بحمدالله العزيز العلام و نهاية تقريب المرام بالصلوة ... و بعد فهذه حقايق لايحة و دقايق سانحة اثنا مباحثة الحاشية الجليلة الجلالية ... قوله تهذيب المنطق و الكلام التهذيب التحرير و التنقية ... آغاز2: بسمله و به نستعين فى التتميم. بعد الحمدلله و الصلوة على عباده الذى اصطفى فهذه كلمات منتثرة و متفرقات متشتتة متعلقة بتحقيق مبحث الموضوع من حاشية منطق التهذيب التى علقها الاستاذ المحقق و التحرير المدقق العالم الربانى العلم العلامة الدوانى قدس الله سره الفها اقل خلق الله الهادى عبدالله البهابادى (گویا: الشهابادی) تذكرة لبعض الاحباء نفعه الله به و سائر الاذكياء انه قادر على مايشاء. قوله: اى يرجع البحث الخ. اقول: و بالله التوفيق لما كان بنا المعنى فى هذاالتعريف على ان كل بحث انما هو عن العرض الذاتى للموضوع ... لاجرم توجه ههنا اشكال انجام1: اقول ما افيد من اللزوم ظاهر و اما الفرق بين زيد وساير الجزئيات المفروضة ههنا مخفى جدا فافهم الحمدلله الذى محامد الموجودات ... واصلة اليهم ومرضيه لهم قد تمت انجام2: ثم النزاع بين النحريرين ههنا كثير و المجال لا يسع لنقل التفاصيل و تحقيقها فان شئت فاطلب من حواشيهما على الحاشيه الشريفة على المطالع تفوز بالمطلوب و حيث وقع الفوز بالمطلوب خاتمة الخطاب فالمرجو من مسبب الاسباب ان يوفقنا للفوز به فى كل باب سيما فى التوصل بلغا الاحباب و التفصى عن مفارقة الاصحاب انه الموفق للصواب و اليه المرجع و المآب. چاپ: طهران، سنگی، 1366ق.، خشتی، 164ص (در هامش) [الذريعة 145/7 و 68/6؛ دنا 168/4-169 (42 نسخه)]

نسخه‌های خطی این اثر

43 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
31
مرعشی
قم
8475 علی اکبر بن علی محمد الصباغ شعبان 1223ق نستعلیق 101 شناسنامه ←
32
حجتیه
قم
284/1 بی‌کاتب 1224ق نسخ - شناسنامه ←
33
رضوی
مشهد
14239/1 علی نقی ابن سید اسمعیل رمضان 1229ق نستعلیق 83 شناسنامه ←
34
رضوی
مشهد
ض13363 بی‌کاتب 1239ق نستعلیق - شناسنامه ←
35
ملک
تهران
1638 محمد علی بن محمد اسماعیل قزوینی رمضان 1246ق نسخ 107 شناسنامه ←
36
رضوی
مشهد
6130 بی‌کاتب 5 ذیحجه 1256ق نسخ 84 شناسنامه ←
37
گوهرشاد
مشهد
902/1 بی‌کاتب بی‌تاریخ شکسته نستعلیق 79 شناسنامه ←
38
مدرسه سلطانی
کاشان
317/4 محمدهادی رضوی بی‌تاریخ نستعلیق 14 شناسنامه ←
39
وزیری
یزد
1264/2 بی‌کاتب بی‌تاریخ نستعلیق - شناسنامه ←
40
امام صادق
چالوس
594 محمود استرآبادی بی‌تاریخ نستعلیق 92 شناسنامه ←
41
مجلس
تهران
10010/3 بی‌کاتب بی‌تاریخ نستعلیق 13 شناسنامه ←
42
ملی
شیراز
41-ح/357 بی‌کاتب بی‌تاریخ کوفی، نسخ 194 شناسنامه ←
43
مجلس
تهران
14920/3 بی‌کاتب بی‌تاریخ - 9 شناسنامه ←