حاشیة حاشیة الخفری علی شرح التجرید

● حاشیة حاشیة الخفری علی شرح التجرید / کلام و اعتقادات / عربی ḥāšīyat-u ḥāšīyat-il xafrī ‘alā š.-it tajrīd لاهیجی، عبدالرزاق بن علی، - 1071 ؟ قمری lāhījī, ‘abd-or-razzāq ebn-e ‘alī (- 1661) وابسته به: حاشیة شرح التجرید الجديد = حاشیه بر شرح الهیات تجرید = تعلیقه بر الهیات شرح تجرید؛ خفری، محمد بن احمد (-957) حاشیه‌ای است از ملاعبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی قمی متخلص به «فیاض» بر حواشی شمس الدین خفری بر شرح ملاعلی قوشچی (-789ق) بر تجرید العقائد خواجه نصیرالدین طوسی (-672ق). ملاعبدالرزاق در این حاشیه از ملاصدرا به «استادنا المحقق صدرالحكماء المتألهين ادام الله بركاته في العالمین» یاد کرده است و از محقق فخری، جبائیه، ابوالقاسم بلخی، شرح مواقف و مانویه و از حکمت الاشراق شیخ اشراق، و کتاب شفا و حواشی شرح حکمت الاشراق و اثولوجیای ارسطو و مثل افلاطونیه و ... یاد و بحث کرده است. حاشیه‌ای است با عناوین «قال، اقول»، همراه با برخی تعلیقات بر شرح تجرید به عنوان «قال الشارح». این حاشیه تا مبحث ادراک ادامه یافته است او می‌گوید این تعلیقات را بوقت قرائت این حواشی نوشتم و امیدوارم که دوستداران را به کار آید. عبدالرزاق حاشیه‌ای نیز بر جواهر شرح تجرید قوشچی (= مقصد دوم) نوشته. بر طبق نوشته خود او در دیباچه، وی نخست حاشیه‌ای مبسوط و محققانه بر مبحث جواهر نگاشته و چون طباع را به اختصار راغب دیده بر آن شده است که حاشیه‌ای موجز بر همان مباحث بنویسد و این همان حاشیه موجز است. آغاز: الحمد لصانع السموات العلى و خالق الارضين السفلى و له الاسماء الحسنى و الصفات العليا و هو الغاية القصوى و العمدة الوثقى في البدء و الرجعی و له الممات و المحيى في الاخرة و الاولى ... قال المصنف اعلى الله مقامه المقصد الثالث في اثبات الصانع تعالى اقول اى صانع العالم على ان اللام للعهد او للعوض لانه المتبادر عند الاطلاق ... انجام: 1: الاحساس الذي المراد به هو انكشاف الخصوصيات الزائدة على اصل الوجود.. هو ثبوت للادراک المسمى بالاحساس بلا آلة. انجام 2: لكن مراد المحشى هو الاول كما سيظهر لمجيئ الكلام بمعنى التكلم فى اللغة كما لا يخفى على من له ذوق سليم. [الذریعه 66/6؛ معجم التراث الکلامی 14/3؛ کشف الحجب 173؛ دنا 149/4- 152 (112 نسخه)] شرح و حواشی: 1- حاشیة حاشیة اللاهيجى على حاشية الخفرى على شرح التجريد؛ واحدالعین، اسماعیل بن محمد سمیع (-1277)