آداب الخلوة

● آداب الخلوة = رساله خلوت / عرفان و تصوف / فارسی ādāb-ol xalva = r.-ye xalvat نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟ - 834 ق ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1329?-1430) به نثر و نظم عرفانی و در آن از آداب خلوت صوفیان گفتگو می‌کند: از تقلیل طعام، قلت منام، صوم ایام، قلت کلام، ترک محافظت انام، مداومت ذکر، نفی خواطذ، دوام مراقبت. آغاز: یا اخی اعزک الله فی الدارین، معلوم باد که خلوت از جمله مستحسنات متصوفه است، و خلوت مجموعه ایست از چند گونه مخالفت نفس ... انجام: ... این چنین خلوتی مبارک باد ×× یا چنین حضرتی مبارک باد. بحق محمد و آله الامجاد. والسلام خیر ختام. چاپ: به کوشش عبدالحسین ذوالریاستین، در مجموعه رساله‌های عرفانی او، تهران: 1311ش [منزوی 1140؛ فهرستواره منزوی 337/7]