حاشیة انوار التنزیل

● حاشیة انوار التنزیل = حاشیه تفسیر بیضاوی / تفسیر / عربی ḥāšīyat-u anwār-it tanzīl = hāšīye-ye tafsīr-e beyzāvī لیثی سمرقندی، ابو القاسم بن ابی بکر، - 888 ؟ قمری laysī samarqandī, ab-ol-qāsem ebn-e abī-bakr (- 1484) وابسته به: انوار التنزیل و اسرار التأویل = تفسیر بیضاوی؛ بیضاوی، عبدالله بن عمر (-685) حاشیه‌ای است به صورت «قوله- قوله» بر «انوار التنزیل» قاضی بیضاوی که به نام یکی از محتشمان عصر معنون داشته است. این حاشیه تنها بر بخش تفسیر سوره فاتحة الکتاب است. در دیباچه می‌گوید: اقتصار بر شرح این تفسیر تا آخر فاتحه نمودم شاید قبول افتد و توفیق شرح باقی را دریابیم. نام مؤلف در مقدمه آمده است. آغاز: بسمله. الحمدلله الذی نزل علی عبده الکتاب الحکیم هدی و بشراللمؤمنین ... و بعد فیقول افقر عبادالله الغنی ابوالقاسم ابن ابی بکراللیثی ... ان کتاب انوار التنزیل و اسرار التأویل لمن ذرت به الشمس الدانی و القاصی.. قوله الحمدلله الذی نزل الفرقان. صدر الکتاب بالحمدلله من ان ما فی التنزیل و هو تبارک الذی نزل الفرقان یشارکه فی الیه افادة التحمید لانه الوافق بماصدر به ما هو بصدد تفسیره ... انجام: قوله فی الکتاب بضم الکاف و تشدید البا الکتب و صفا ابتدائياً اولانه موضع الکتاب ای الکتبة جمع کاتب. [الفهرس الشامل للتراث العربی الاسلامی 505/1؛ ایضاح المکنون: 140/1؛ معجم المؤلفین: 103/8]