چنته فقر

● چنته فقر / عرفان و تصوف / فارسی čante-ye faqr قمی، مهدی بن اسماعیل، ق 14 قمری qomī, mahdī ebn-e esmā‘īl (- 20c) تاریخ تألیف: 1318ق درباره رهبران و بزرگان تصوف و عرفان و سخنان آنها و در بیان معرفت خرقه است و سخنان بزرگان از اویس و مالک دینار و ابو حازم مکی و فضیل بن عیاض و ابراهیم ادهم و بشر حافی و ذوالنون مصری و بایزید بسطامی در آن دیده می‌شود. وی در پایان این دیوان در مورد چنته مشتاقیه یا چنته فقر و نیز درباره خویش چنین می‌نویسد: «ای مشتاقعلی، این کتاب مستطاب مسمی به «چنته فقر» از آن است که صدر و ذیل و اول و آخر ندارد. آنچه در هر مقام و اوراق در این رساله نوشته شده بدون ترتیب و مقدمه می‌باشد و بهمین جهه مسمی به چنته فقر شده. نه اسم این کتاب از فقیر است نه رسمش. آنچه را که الهام غیبی آورده رقم شده، بمضمون مرحمت مشحون این لطیفه: «در درون کعبه رسم قباه نیست ×× چه غم ار غواص را پاچیله نیست». حضور مبارک برادران با صفا عرض می‌کند فقیر مشتاقعلی بی سواد است. املا ندارد. مستدعی از فقرای با وفا چنانست که هر جا املای غلط دیدند اصلاح فرمایند. دیگر این که فقیر طبع شاعری ندارد. وصف الحالی است عرض شده، نه اینکه شاعری کرده. عرایض فقیر ذو قیمت کسی نیست.» آغاز: بسمله. حمدله ... الضالین و اما بعد افتخار دارد ... ریزه خوار خوان حضرت صفی علی شاه مشتاقعلی ابن اسمعیل قمی مهدی.. برجمع نمودن بهترین الفاظ و نیکوترین کلمات که بیانات طایفه اولیا است. انجام: و پیوستن نباشد مگر بعداز گسستن الفقیر محتاج مهدی مشتاقعلی. [دنا 1135/3]