جهانگیرنامه

● جهانگیرنامه / داستان / فارسی jahāngīr-nāme هراتی، ابوالقاسم، ق9قمری harātī, ab-ol-qāsem (- 15c) منظومه‌ای است حماسی تاریخی و دینی در بحر تقارب به روش «شاهنامه» فردوسی، که ناظم آن قاسم متخلص به مادح از مردم هرات می‌باشد. موضوع آن داستان قهرمانی جهانگیر، زاده رستم است که از دختر مسیحای عابد، زاده می‌شود و همانند سهراب، پدر را نشناخته با او درگیر می‌گردد و ... از نجات آزاد مهر و دیگران و مسلمان شدن آنها و جنگ رستم با جمهور شاه مغرب، آغاز شده و بدین ترتیب ادامه پیدا می‌کند: رفتن رستم به طرف کوهسار مغرب و کشتن شیر و اژدها، آغاز داستان متولد شدن جهانگیر پسر رستم از دختر مسیحای عابد، آمدن جهانگیر به دربار افراسیاب، جنگ جهانگیر با گیو گودرز، با بیژن گیو، طوس نوذر، فرامرز، نامه نوشتن داراب شاه به آزاد ... جنگ جهانگیر با رستم. نمونه‌ای از نظم آن: «درختی کهن بود در رزمگاه ×× که دیده ز دوران بسی سال ماه / بدانست کان نسل پیوند اوست ×× بتحقیق فرزند دلبند اوست / دلاور چو آواز رستم شنید ×× بجان و بدل مهر ویرا گزید / دلیران ایران پر از غم شدند ×× در اندیشه کار رستم شدند». (فاضل هاشمی)