جواهرات

● جواهرات = جواهر نامه / طبیعیات / فارسی javāherāt = javāher-nāme در دیباچه به خواجه نصیرالدین طوسی نسبت داده شده است، ولی از او نیست. گفتاری است در دوازده «باب»: 1. معرفت الماس؛ 2. معرفت یاقوت؛ 3. معرفت لعل؛ 4. معرفت مروارید؛ 5. معرفت فیروزه؛ 6. معرفت فاز هر حیوانی؛ 7. معرفت عنبر اشهب؛ 8. معرفت لاجورد؛ 9. معرفت مرجان؛ 10. معرفت زمرد؛ 11. معرفت عقیق؛ 12. معرفت یشم. نسخه‌های دیگری از این گفتار دوازده بابی در دست است که به کسان دیگری نسبت داده شده است. [رک: جواهرنامه] [نسخه‌های منزوی 409/1: که نادرست به جوهریان نسبت داده شده است، همانجا: از زین بن حاجی؛ مشترک پاکستان 416/1-417: از زین بن حاجی که به دستور شاهرخ (807-850ق) نوشته شده است، نیز ناشناخته 12 بابی]