جنگ

● جنگ / شعر / فارسی jong پرتو اصفهانی، علیرضا بن محمد علی، ق13 قمری partow-e esfahānī, ‘alī-rezā ebn-e mohammad ‘alī (-19c) از پرتو شاعر گویا میرزا آقاجان یا میر علی رضای لنجانی سپاهانی زنده در 1306 که شعر خود او در میانه و پایان نسخه آمده است، درباره استقبال‌هایی است که فرخ و خرم و بیضا و بستان و دهقان و آشفته و شعله و بهجت و طغرل و خود پرتو و اشتهای سرگشته از غزل سعدی و همچنین همین فرخ و بستان و آشفته و بیضا و طغرل و بهجت و محتسب و خود پرتو از غزل حافظ کرده و برخی به ستایش ناصرالدین شاه و اعتضاد السلطنه گریز زده‌اند با غزل این دو شاعر بزرگ.