جماع

● جماع / طب / فارسی jimā‘ حبیب الله بن ابوالمظفر محمد بن کیقباد، ق6 قمری habīb-ol-lāh ebn-e abolmozaffar mohammad ebn-e keyqobād (- 12c) اهدا به: سلطان سنجر (511-552ق) نویسنده که از اطبای معروف زمان بوده است می‌گوید روزی خدمت سنجر رسیدم او گفت خداوند عالم نعمت دو عالم برای من تمام کرده است منتهی لازم است مرا مطالبی آری که از آن آداب لذت و مباشرت بیاموزم، من هم از چهارصد و چهار کتاب این کتاب را در شانزده «فصل» ترتیب دادم: 1. امر لذت و دلائل مزاج‌ها؛ 2. خوردنی‌های مفرد؛ 3. خوردنی‌های مرکب؛ 4. شراب‌هایی که مباشرت را نافع بود؛ 5. گوارش‌هایی که مجامعت را نیک بود؛ 6. حب‌ها که مباشرت را نیک بود؛ 7. در ابراز که نافع است؛ 8 در روغنی که در کف پا مالند؛ 9. در چیزی که لذت مجامع دهد؛ 10. بیان رنگ کردن موی؛ 11. در چیزی که منع می‌کند روئیدن مو را؛ 12. در چیزی که تن را خوشبو کند؛ 13. در چیزی که فرج را تنگ کند؛ 14. در چیزی که زنان بار گیرند؛ 15. اسرار بعضی خواص؛ 16. چیزی که قضیب را بزرگ کند. [فهرستواره منزوی 3647/5]