جلاء القلوب

● جلاء القلوب = القول السدید = جلاء العیون = اذکار القلوب = آداب الذکر = الذکر الخفی / عرفان و تصوف / عربی jalā’-ul qulūb = al-qawl-us sadīd = jalā’-ul ‘uyūn = aḏkār-ul qulūb = ādāb-uḏ ḏikr = aḏ-ḏikr-ul xafī فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006 - 1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598 - 1680) رساله آمیخته به اشعار فارسی در بیان و مداومت ذکر خدای سبحان که مؤلف بالصراحه متعرض نام کتاب نشده لکن خطبه کتاب ایهام به اسامی «جلاء القلوب» و «قول سدید» را دارد. رساله مرتب بر شش «فصل» است: 1. الحث علی دوام الذکر و بیان انواعه؛ 2. فی ان الذکر و الحب متلازمان؛ 3. فی ان المحبة اعلی المقامات؛ 4. بیان کمال المحبة و استلزامه دوام الشوق و ذکر صفات المشتاق؛ 5. فی ان محبة الله عزوجل ابدا فی عرصة المرید؛ 6. الانموذج من الابیات التی قلت فی المحبة و نسیان الخلق و الاستغراق بذکر الله. آغاز: یا من به السلوی و الیه المشتکی لاتخلنا من ذکراک و لا تحرمنا زلفاک و أنسنا بالذکر الخفی انجام: اللهم نور ظاهری بطاعتک ... یا ذالجلال و الاکرام بمنک وجودک [الذریعة 125/5-17/ 210؛ ریحانة الادب 369/4؛ فهرست‌های خودنوشت فیض 163؛ التراث العربی 146/1 با عنوان: اذکار القلوب]