الجزیرة الخضراء

● الجزیرة الخضراء = حکایة جزیرة الخضراء / داستان / عربی al-jazīrat-ul xaḍrā’ = ḥikāyat-u jazīrat-il xaḍrā’ طیبی، فضل بن یحیی، ق7قمری tībī, fazl ebn-e yahyā (- 13c) تاریخ تألیف: شعبان 699ق؛ محل تألیف: کربلا حکایتی درباره جزیره خضراء (مثلث برمودا) است که گفته شده در دریای سفید واقع است. این حکایت را شیخ زین الدین علی فرزند فاضل مازندرانی شفاهاً در حله به سال 11 شوال 699ق برای مؤلف بیان می‌کند و قبل از این تاریخ در سامراء برای شمس الدین محمد فرزند نجیح حلی و جلال الدین عبدالله فرزند حوام حلی نقل کرده و طیبی نخست در کربلا در 15 شعبان سال 699 از آنان شنیده و دوم بار در همان تاریخ مستقیماً از زین الدین می‌شنود. این داستان در جلد 13 کتاب بحارالأنوار در باب کسانی که امام زمان را ملاقات کرده‌اند، آمده است، جهت توضیحات بیشتر به کتاب الذریعة مراجعه شود. در اهمیت رساله حاضر همین بس که شهید اول آن را کتابت نموده و بزرگانی چون علامه مجلسی (در بحارالانوار 174/52-159)، مقدس اردبیلی (در حدیقة الشیعة)، حر عاملی (در اثباة الهداة) و میرزا حسین نوری (در «جنة المأوی» و «النجم الثاقب») و ... این رساله را درج نموده‌اند. این رساله بعد توسط «محمد بن اسدالله تستری» به فارسی ترجمه شده است. آغاز: الحمدلله الذى هدانا لمعرفته و الشکر له على ما منحنا للاقتداء بسنن سيد بريته محمد الذى اصطفاه من بين خليقته و خصنا بمحبة على و الأئمة المعصومين عليهم السلام ... انجام: هذا آخر ما سمعته من الشيخ التقى ... و صلى الله على خير خلقه سيد البرية محمد و آله الطاهرين المعصومين و سلم تسليماً كثيراً [الذريعة 105/5؛ نسخه‌های منزوی 3658 و 3667 و 557/2]